Beleving

Kinderen willen naar de Fruithof

Mensen vragen vaak of het wel goed gaat met de struiken als ik ook kinderen laat plukken. Maar daar zie ik eigenlijk geen probleem. Je moet wel even aandacht geven aan de manier van plukken en meekijken wat wel of niet rijp is. Maar dan gaat het prima. En ze willen maar al te graag zelf een bakje vullen. Ik heb meermaals hele schoolklassen ontvangen. En vaak zag ik de weken daarna dezelfde kinderen terugkomen met hun ouders.

Welbeschouwd brengen kinderen natuurlijk ook veel plezier op de Fruithof. Ze zijn uitgesproken in wat ze leuk en lekker vinden en ze stellen vragen over wat ze zien. Ik zie het graag als kinderen buiten komen, contact maken met de natuur en zien hoe voedsel wordt geproduceerd. En met wat eenvoudige speelgelegenheid zoals een zandbult, een speelgoedtrekker en een trampoline vermaken ze zich al snel.

Dus ja, de naam Struikrover is ook een knipoog naar de kinderen die ik graag op de Fruithof ontvang.

de moeder betaalt
extra voor het fruit dat niet
in de bakjes kwam

 

Bessen plukken is een vorm van meditatie

Mensen komen tot rust op Fruithof de struikrover. Zij worden zich bewust van hun omgeving, horen de vogels en de wind, koesteren zich in de zon. Veel mensen geven het aan bij het afrekenen van hun oogst: ‘bedankt voor het fruit, maar ook voor de beleving’ of ‘je hoort hier niets anders dan de vogels die fluiten’. Dat ze nog een bakje bessen mee naar huis nemen wordt als een bonus ervaren.

Je moet daarbij wel de tijd nemen om in een ritme te komen. Bessen plukken onder tijdsdruk is niks waard. Je gaat je storen dat het niet snel genoeg gaat, loopt eerder door naar de volgende struik waarvan het lijkt dat er meer en dikkere bessen hangen, maar dat blijkt dan toch tegen te vallen. Met andere woorden de ongeschreven regel op de Fruithof is dat je geen haast moet hebben bij het plukken van een bakje bessen.

Zelf ervaar ik ook rust in het repeterende onderhoudswerk op de Fruithof, zoals snoeiwerk, opbinden, houtsnippers uitrijden, onkruid wieden, etc. Het helpt om de gedachten te ordenen (en toch productief te zijn). Hiervoor geldt bij mij dat ik na circa twee uur werken in een staat kom waarin ik me prettig voel. Is zoiets een vorm van meditatie? Geen idee. Feit is wel dat ik het verkies boven andere geneugten. Ter illustratie: Elk jaar zijn er in de derde week van juni driedaagse dorpsfeesten in Oldeholtpade. Als ik dan tot in de avond op de Fruithof onkruid bijeen aan het harken ben, dan heb ik de muziek uit de feesttent op de achtergrond. Elk jaar wordt ik verleid om de muziek op te zoeken en een biertje te gaan drinken. En elk jaar verkies ik de geur van gedroogd gras op een lange zomeravond. Vooralsnog…

terugkerend op
de langste dag van het jaar
gedroogd gras harken

Volle maan yoga op de Fruithof

Vanaf 2017 wordt er door Anne Dekker af en toe volle maan yoga op Fruithof de Struikrover georganiseerd. Voor deze sessies gaan we naar het rustigste deel van de Fruithof waar rond de trampoline genoeg ruimte is voor het beoefenen van de zogenoemde vollemaansgroet.

Er zijn voor mij drie redenen waarom dit de moeite waard is om te vertellen:

  • Het initiatief voor deze activiteit komt vanuit Anne, één van mijn vaste klanten. Zij zocht een plek om in de buitenlucht yoga te kunnen geven. Ik heb wel een klik met Anne en dan blijkt het gemakkelijk om zo’n activiteit te organiseren;
  • Yoga past heel goed bij de Fruithof, aangezien je bij de yoga bewust wordt van lichaam en geest;
  • Bij de vollemaansgroet probeer je aan te haken op de kosmische energie van de maan. Daarmee is het voor mij een voorbeeld van ‘verbinding maken met de natuur’.

op enig moment
komt achter de kerktoren
de wassende maan

Mensen doen mee op Fruithof de Struikrover

Ik heb altijd sterk het gevoel dat mensen meedoen met Fruithof de struikrover. Dat gebeurt naar mij idee op verschillende manieren. Bijvoorbeeld via de openheid en vertrouwen dat ik heb op de Fruithof. Het hek bij de ingang staat vaak open, er zitten geen sloten op de deuren. En ook op dagen dat ik open ben moet ik soms even weg, bijvoorbeeld om de kinderen van school te halen. Ik leg dan een kort briefje neer dat je je als bezoeker even zelf moet redden – inclusief betaling. Dat gaat eigenlijk altijd goed, voor zover ik weet natuurlijk.

Daarnaast valt op dat mensen gemakkelijk te hulp schieten als er even wat extra werk verzet moet worden, bijvoorbeeld bij het jaarlijkse plukfeest of het ophangen van het grote vogelnet. Maar ook Marieke die op de zaterdagen koffie, thee en eigengemaakte taart serveert.

En tot slot valt mij op dat mensen open staan in hun communicatie op de Fruithof. Gesprekken op de Fruithof gaan vaak over wat je wil en wat je aanspreekt – en niet over wat er allemaal mis is in de wereld. Wellicht komt dat voor een deel doordat ik zelf laat zien dat ik doe wat ik wil (en m’n keuzes niet door geld laat bepalen). Maar dat laat onverlet dat ook mijn bezoekers in gesprekken laten zien wie ze zijn en wat ze voorstaan. Ik ben ze er dankbaar voor.

mensen delen hun
dromen en verlangens op
Fruithof de Struikrover